w
童子
拼音w
浏览68
1.儿童;未成年的男子。
2.古代指未成年的仆役。
3.指童身。
4.旧时科举考试科目之一。始于唐代。
5.瞳人;眼珠。童﹐通"瞳"。
2.古代指未成年的仆役。
3.指童身。
4.旧时科举考试科目之一。始于唐代。
5.瞳人;眼珠。童﹐通"瞳"。
词语解释
1.儿童;未成年的男子。
2.古代指未成年的仆役。
3.指童身。
4.旧时科举考试科目之一。始于唐代。
5.瞳人;眼珠。童﹐通"瞳"。
2.古代指未成年的仆役。
3.指童身。
4.旧时科举考试科目之一。始于唐代。
5.瞳人;眼珠。童﹐通"瞳"。